Companha Editora é um selo da cooperativa Sacauntos para oferecer serviços de publicaçom para particulares. Com experiência profissional derivada de mais de década e meia de projetos editoriais e o absoluto controlo dos meios de produçom desde o design à impressom, colocamos os nossos recursos ao teu dispor como ninguém mais pode.
«Sodes libres»,
berráballes o domador aos tigres,
mentres estralaba o látego contra o chan
e fechaba a porta da gaiola.
Este breve libriño, acertadamente subtitulado «unha carta de despedida sobre o poder da imaxinación fronte as fantasías reaccionarias», foi unha tiraxe limitada que o autor, so o gallo da xubilación, imprimiu para agasallar as súas amizades e parceiras do traballo. Namoradas da historia que narra, pedimos e foinos concedido permiso para pendurar nesta páxina unha copia en PDF para a vosa descarga gratuíta.
→ Livro em prevenda com preço descontado! Distribuiçom prevista contra o verão.
Galego para nós! propom a autoaprendizagem do padrom reintegrado da nossa língua, mesmo sem aulas ou ensino regrado e presencial.
Concebido como um percurso claro, prático e estimulante, combina língua, cultura e criaçom para acompanhar qualquer pessoa que deseje achegar-se ao galego com confiança. Através de dez temas progressivos, oferece umha experiência completa, dinámica e acessível, tanto a quem começa do zero como a quem quer consolidar conhecimentos.
Contos, poemas, teatro, infográficos, áudios QR e pílulas culturais convertem Galego para nós! num convite para aprender a língua e partilhar o espaço internacional de que fazemos parte.
Con limiar de Xosé Manuel Beiras
Unha viaxe ás orixes do socialismo democrático no nacionalismo galego e ás súas contradicións de clase e nación:
Entre a clandestinidade antifranquista e as primeiras eleccións autonómicas naceu e foi evolucionando unha das experiencias políticas máis singulares e influentes da Galiza contemporánea: o Partido Socialista Galego (PSG). Esta obra, froito dunha investigación transdisciplinar minuciosa e de compilación de materiais, percorre a súa traxectoria desde a xénese e a fundación en 1963 ate a década dos 80s do século XX.
Millán Fernández reúne fontes e percorre as alianzas e debates internos dun partido e/ou sucesión de formacións políticas que serviron de ponte entre o galeguismo histórico republicano e o novo nacionalismo marxista radical. Cunha mestura de análise política e relato histórico, e a través de documentos inéditos ou pouco divulgados, testemuñas directas e un sólido marco teórico, este libro resulta nunha reflexión sobre a posibilidade —ou imposibilidade— de construír un socialismo propiamente galego nun tempo de transicións, incertezas e esperanzas.
Unha lectura imprescindible para comprender mellor as raíces do presente e algúns dilemas abertos na historia da esquerda e do nacionalismo galego contemporáneo.
O cego errante percorreu camiños, feiras e romaxes levando un canto itinerante que facía vibrar auditorios improvisados. O eco do seu paso quedaba gravado en queixumes de violín, laios de zanfona e suspiros de acordeón. Figura arquetípica, evocada polo tempo cunha visión amábel e poética, representaba un modelo humano moi propio, convertido en referente estético e simbólico. Eran, en esencia, xograres modernos: persoas que vivían da música, malia estar sometidas a unha vida dura. Lograban converterse no centro expectante das feiras, declamando con voz quebrada relatos tráxicos e, logo, ofrecendo os papeis impresos que prolongaban esas historias arredor da lareira. O humor, a ironía e as picardías acompañaban romances, cantigas e relatos de crimes, nun oficio condicionado pola falta de vista pero asumido con orgullo, nunca como mendicidade, senón como traballo digno.
A súa presenza contribuíu a manter viva a tradición oral, ese fío que nos conecta cos devanceiros e que atravesa xeracións como unha herdanza común. Hoxe esa transmisión vese ameazada pola irrupción de novos hábitos que alteran a convivencia. Por iso cómpre recoller, catalogar e difundir o patrimonio inmaterial que nos identifica. A voz que lembra os cegos cantores preséntase como custodia da memoria, erguida para preservar
a identidade e construír anacos de eternidade.
Este primeiro volume do catálogo recolle ensaios e descrición sobre a figura das cegas e cegos cantores e unha proposta de catalogación dos xéneros rexistrados.
Poca o ninguna atención le han prestado los historiadores a las relaciones marítimas que tenía el pueblo suevo en un amplio territorio al que llamaban Gallaecia, situado en el noroeste de la Península Ibérica. Posiblemente porque son muy escasas las noticias históricas que se conocen sobre los navegantes suevos. La fuente de información más cercana a su estancia en Gallaecia se encuentra en las obras de Hidacio y de Orosio; cuyos testimonios relacionados con los viajes marítimos se analizan en este libro, contando con la ayuda complementaria de datos arqueológicos, etnográficos y geográficos sobre el mundo de los suevos y de otros pueblos germanos, que por vía marítima también arribaron a las costas de Gallaecia durante los siglos V y VI d. C.
En 1959 un mozo Xosé Manuel Beiras publica os seus dous primeiros traballos científicos na recén creada Revista de Economía de Galicia. Durante o último curso en París frecuentara asiduamente o fondo nórdico da Bibliothèque Sainte-Geneviève e os seminarios do especialista en economía cooperativista Georges Lasserre. Esta nova bagaxe teórica moderna xunto co acopio de material empírico, conxugada coas conversas que desde adolescente viña mantendo con Cruz Gallástegui, permítenlle culminar o programa máis acabado teoricamente da proposta económica clásica do Partido Galeguista: o cooperativismo de base agropecuaria inspirado no modelo danés. Unha «utopía real», como diría Erik O. Wright, descrita por Castelao con todo o colorismo: «Vexo pazos para albergar as Cooperativas, mellores que en Dinamarca».
Agora, no Ano Internacional das Cooperativas, publicamos de novo estes textos, traducidos ao galego e cun estudo introdutorio dos primeiros anos de formación política e intelectual de Xosé Manuel Beiras.
La humanidad está dividida.
Mientras luzca el sol, el impecable orden, donde todos tienen lo necesario menos la libertad de sentir.
Mientras cunda la noche, el desenfreno apasionado, siempre y cuando se consiga sobrevivir.
Cada uno en su lugar, llevan más de mil años en armonía. ¿O tal vez no?
Mehrua y Drem solo tratan de encajar en una sociedad altamente estructurada, basada en el consenso, los grupos de trabajo y el intercambio según necesidad. Una familia rota por la tragedia y un perfeccionismo patológico no parecen los mejores puntos de partida, pero todo apunta a que cuando escojan estudios superiores por fin podrán pasar página.
Lo que no saben es que las complicaciones solo acaban de empezar, y todo por unos amigos que conocieron en una fiesta…
Iluminounos o lume
esa luz que seduz
à nosa mirada pasmada
desde lonxe atrapada
azanounos a acendalla
deunos azos pra matar
e matar e matar o lume
num combate a morte
corpo a corpo incorporados
a esa loita titânica
sobre-humana
seguiu um rastro de borralla
cor pardomonte
hoxe como antonte
o monte mormente queimado
ondà igrexa do val
adoramos a baal
anduvemos arrastros
por culpa de zoroastro
derrubando valados.
Roberto Samartim constroi n’o livro do dragom umha comunidade de afetos em que é reelaborada umha mitologia próxima e humilde, umha geografia emocional. A voz desdobra-se, reflexiva, transcendente, para abrir-se a umha multiplicidade de outros/as. Como se fosse a confissom, a conversa, a partilha, a base dessa comunidade.
O livro mostra, também, umha inflexom no tempo. Um olhar para atrás, um percurso através da memória que é menos nostálgica do que, outra vez, comunal, comunitária, e a imaginaçom de um horizonte de futuro só levemente esperançoso mas que, em qualquer caso, foge de derrotismos e apela ao (re)encon-tro, tanto no plano pessoal como no coletivo.
Con limiar de Xosé Manuel Beiras
Unha viaxe ás orixes do socialismo democrático no nacionalismo galego e ás súas contradicións de clase e nación:
Entre a clandestinidade antifranquista e as primeiras eleccións autonómicas naceu e foi evolucionando unha das experiencias políticas máis singulares e influentes da Galiza contemporánea: o Partido Socialista Galego (PSG). Esta obra, froito dunha investigación transdisciplinar minuciosa e de compilación de materiais, percorre a súa traxectoria desde a xénese e a fundación en 1963 ate a década dos 80s do século XX.
Millán Fernández reúne fontes e percorre as alianzas e debates internos dun partido e/ou sucesión de formacións políticas que serviron de ponte entre o galeguismo histórico republicano e o novo nacionalismo marxista radical. Cunha mestura de análise política e relato histórico, e a través de documentos inéditos ou pouco divulgados, testemuñas directas e un sólido marco teórico, este libro resulta nunha reflexión sobre a posibilidade —ou imposibilidade— de construír un socialismo propiamente galego nun tempo de transicións, incertezas e esperanzas.
Unha lectura imprescindible para comprender mellor as raíces do presente e algúns dilemas abertos na historia da esquerda e do nacionalismo galego contemporáneo.
En 1959 un mozo Xosé Manuel Beiras publica os seus dous primeiros traballos científicos na recén creada Revista de Economía de Galicia. Durante o último curso en París frecuentara asiduamente o fondo nórdico da Bibliothèque Sainte-Geneviève e os seminarios do especialista en economía cooperativista Georges Lasserre. Esta nova bagaxe teórica moderna xunto co acopio de material empírico, conxugada coas conversas que desde adolescente viña mantendo con Cruz Gallástegui, permítenlle culminar o programa máis acabado teoricamente da proposta económica clásica do Partido Galeguista: o cooperativismo de base agropecuaria inspirado no modelo danés. Unha «utopía real», como diría Erik O. Wright, descrita por Castelao con todo o colorismo: «Vexo pazos para albergar as Cooperativas, mellores que en Dinamarca».
Agora, no Ano Internacional das Cooperativas, publicamos de novo estes textos, traducidos ao galego e cun estudo introdutorio dos primeiros anos de formación política e intelectual de Xosé Manuel Beiras.
Jesús Pereira Vilariño, mestre, tivo por oficio e paixón a ensinanza. Comeza o seu maxisterio durante a República nas escolas públicas, en especial en Santa Cruz de Ribadulla. Tras o golpe de estado é sancionado e separado do ensino. Durante algún tempo traballa noutros oficios ata que retoma a docencia — en centros privados — e remata a súa traxectoria profesional na Escola Normal de Santiago de Compostela.
Luz Fandiño (Santiago de Compostela, 1931 – 2024) tornara-se nas últimas décadas da sua vida umha figura central na vida cultural, social e política da cidade que a viu nascer. Sempre alegre, à vez que combativa, raro era nom vê-la em mobilizaçons e atos de todo tipo, sempre rodeada de gente várias décadas mais jovem do que ela mas com as que sintonizava dumha maneira especial e às que transmitiu umha maneira de militar.
Dumha conversa da Luz com esta mocidade que a admirava, no extinto Grupo de Estudos da Fouce, parte o texto que serviu de pau para erguer este palheiro. O historiador Antom Santos contextualiza este relato de vida com os momentos históricos que a atravessárom: a infância na Compostela obreira de pós-guerra — e a geografia popular da mesma — ; a emigraçom à Argentina do primeiro peronismo e ao Paris do Maio revolucionário; e o seu regresso à Galiza pós-franquista.
«A arredor de case dúas leguas francesas da cidade de Santiago de Galiza, saíron fóra cara á chegada do duque e da duquesa o clero todo da cidade portando dignas reliquias, cruces e mais gonfalóns homes, mulleres e rapaces, traendo os homes con eles as chaves da cidade, que presentaron con semblante de boa vontade para o duque e a duquesa (non sei se o finxían ou era certo), e axeonlláronse todos, acolléndoos como seu señor e señora.
» Carnes e viños fortes atopaban abondo, dos que bebían en especial os arqueiros, e tanto bebían que os máis dos días se deitaban totalmente bébedos. E moitas veces, ao beberen demasiado — pois era o tempo da vendima — andaban os máis esfurricados, e pola mañá doíalles tanto a testa que non se daban remexido no día todo».
Jean Froissart é um dos mais importantes referentes no estudo da baixa idade média. A sua longa crónica da Guerra dos Cem Anos recolhe as campanhas militares na nossa terra, em duas ocasons: quando o filho do Príncipe Negro estivo a ponto de ser Rei da Galiza, e quando o seu irmão o Rei John of Gaunt reclamou também o trono para si, em aliança com Portugal e em oposição a Espanha.
Nesta excelente traduçom comentada de Henrique de Harguindey podemos constatar a relevância da Galiza no contexto geopolítico medieval: a sua existência, em boa medida, como um conceito oposto a essa Espanha que designa ainda o território historicamente sob governo muçulmano, as suas difusas fronteiras culturais que chegam a Melgaço e Castela, ou a sua principalidade entre os reinos peninsulares. Podemos ver o espírito cavaleiresco baixomedieval e as façanhas de armas arredor das vilas galegas — mas também as formas de viver do povo alheio a um conflito de elites.
Harguindey revisita para nós esta tradución que xa foi no seu momento publicada gratuitamente no seu blogue, Palabras Desconxeladas. Alén de correxir alguns detalles, esta edición acrescenta comentários atualizados à luz de outros trabalhos feitos neste eido, e incorpora um prólogo de Anselmo López Carreira.
Nada máis nacer o século XX, un pequeno grupo de labradores e obreiros de Coruxo fundaron nesta parroquia a primeira sociedade agraria do concello de Bouzas, e iniciaron así un proceso de democratización social onde os agrarios actuaron como polo receptor das novas formas de pensamento e organización económico-social que se espallaban polo país. Cos anos, o espírito asociativo alcanzou outros ámbitos profesionais, como o dos traballadores das industrias conserveiras ou o dos mariñeiros de gamela, e fenómenos socioculturais, como o deporte e a música popular.
Neste traballo, Bernardo Vázquez Acuña (Oia-Vigo.1962) mergúllanos de novo nun escenario escasamente transitado pola historia: o microcosmos dunha parroquia. Móstranos como os homes e mulleres de Coruxo participaron das grandes transformacións do primeiro terzo do século XX, aquel tempo histórico tan singular no que o mundo mudou irremediablemente.
Aquí os protagonistas non son laureados xenerais de grandes exércitos nin ilustres intelectuais das elites urbanas. É a veciñanza de Coruxo, conformada por obreiros, labregos e mariñeiros, “os descartes da historia”, que, malia o lastre da pobreza e o analfabetismo, se organizou en distintas sociedades para avanzar e mellorar de xeito colectivo. Eran os Alonso, Comesaña, Costas, Doiro, Fernández, Italiani, Lago, Prado, Rodríguez ou Vázquez; auténticos axentes xeradores dunha forza revolucionaria e modernizadora: o asociacionismo.
O fenómeno da resistencia armada, en xeral, e da guerrilla en particular, conta na Galiza cunha abondosa produción bibliográfica, á que continuamente veñen sumándose biografías de loitadores antifranquistas, historias locais, estudos das diferentes tendencias ideolóxicas presentes neste movemento ou, máis recentemente, aspectos transversais tal que a relación das guerrillas coa sociedade rural na que nace ou actúa, a guerrilla do “chan” e moi especialmente a participación da muller. A maior parte dos traballos de investigación histórica reflicten o que foi a actividade das grandes organizacións aglutinadoras da resistencia guerrilleira (Federación de Guerrillas de León-Galicia, Ejército Guerrillero de Galicia), nos anos 40 do século pasado. E, malia todo, existe unha prehistoria da actividade destas agrupacións que afunde as súas raíces na aínda pouco coñecida resistencia armada levada a cabo na retagarda durante os anos da Guerra Civil e que, mesmo, pode se relacionar con algunhas actividades clandestinas dos tempos da IIª República. O obxectivo desta achega, é o de ofrecer unha visión de conxunto sobre esta temática a penas transitada.
Conosco ti decides. A diferencia de muitas outras propostas editoriais, nós somos conscientes de que o teu livro é a tua obra e que tens uma visom para ela. A nossa é ajudar a que seja realidade.
Cobramos só polos nossos serviços. Os benefícios dos livros que vendas, quer em pessoa quer através da nossa oferta de distribuição em livrarias, ficam íntegros para ti.
Trabalhamos todas as partes do processo editorial: promover, distribuir, imprimir, desenhar, editar e mesmo escrever os nossos próprios livros. Toda esta experiência está ao teu dispor.
«Obrigada por todo e porque sempre é un pracer traballar con vos! Ademais dunha sorte que esteades aí! Mándovos máis saúdos cunha aperta brava agardando coincidir de volta ben prontinho!»
«Por certo, moi bo traballo, como sempre, graciñas!»
«Hoje recolhi os livros, que já chegaram em perfeita condição, e a edição é muito formosa — imenso obrigado!»
